فهرست آیات مهدویت

مقالات » مهدویت
این مقاله دربارهٔ فهرستی از آیات مهدویت است. برای اطلاع از آیات مهدویت، مدخل آیات مهدویت را ببینید. آیات مهدویت آیاتی از قرآن است که در تفسیر آنها به مباحث مرتبط با مهدویت مانند ظهور، قیام، غیبت و حکومت حضرت مهدی(عج) اشاره شده است. در تفسیر یا تأویل این آیات، به روایاتی از اهل بیت استناد شده است.

تعداد بازدید : 1641

تاریخ ثبت : سه شنبه 21 بهمن 1399


فهرست آیات مهدویت

 

آیات مهدویت آیاتی از قرآن است که در تفسیر آنها به مباحث مرتبط با مهدویت مانند ظهور، قیام، غیبت و حکومت حضرت مهدی(عج) اشاره شده است. در تفسیر یا تأویل این آیات، به روایاتی از اهل بیت استناد شده است.

تفسیر

آدرس آیه

متن و ترجمه

ردیف

از امام باقر(ع) نقل شده که منظور از صالحان، اصحاب حضرت مهدی (ع) در آخر الزمان هستند.[۱]

انبیاء ۱۰۵

 

وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِي الزَّبُورِ‌ مِن بَعْدِ الذِّكْرِ‌ أَنَّ الْأَرْ‌ضَ يَرِ‌ثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ

1

در روایتی از امام علی(ع) الذین استضعفوا به آل محمد تفسیر شده که حضرت مهدی دشمنانشان را خوار می‌کند.[۲]

قصص ۵

 

و در حقيقت، در زبور پس از تورات نوشتيم كه زمين را بندگان شايسته ما به ارث خواهند برد.

2

به گفته طوسی، از اهل‌بیت روایت شده که این آیه درباره مهدی آل‌محمد(ص) است.[۳]

نور ۵۵

 

وَنُرِ‌يدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْ‌ضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِ‌ثِينَ

3

در برخی از روایات ائمه(ع) غیب در این آیه به امام غائب تفسیر شده است.[۴]

بقره ۱-۳

 

و خواستیم بر کسانی که در آن سرزمین فرو دست شده بودند منّت نهیم و آنان را پیشوایان [مردم‌] گردانیم و ایشان را وارث [زمین‌] کنیم.

4

از امام صادق(ع) نقل شده که این آیه درباره قائم و اصحابش نازل شده، که بدون قرار و وعده قبلی جمع خواهند شد.[۵]

بقره ۱۴۸

وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْ‌ضِ...

5

در روایتی، امام صادق(ع) پس از ذکر برخی از نشانه‌های ظهور، این آیه را خواند.[۶]

بقره ۱۵۵

خدا به كسانى از شما كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‌اند، وعده داده است كه حتماً آنان را در اين سرزمين جانشين [خود] قرار دهد؛...

6

در روایتی از امام باقر(ع)، به وظایف منتظران از جمله مرابطه با امام زمان اشاره شده است.[۷]

آل عمران ۲۰۰

 

ذَٰلِكَ الْكِتَابُ لَا رَ‌يْبَ ۛ فِيهِ ۛهُدًى لِّلْمُتَّقِينَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَيُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَمِمَّا رَ‌زَقْنَاهُمْ يُنفِقُونَ...

7

در روایتی از امام صادق(ع)، حسن اولئک رفیقاً به امام زمان تفسیر شده است.[۸]

نساء ۶۹

 

این است کتابی که در آن هیچ تردیدی نیست [و] مایه هدایت تقواپیشگان است. آنان که به غیب ایمان می‏‌آورند و نماز را بر پا می‌‏دارند و از آنچه روزیشان داده‏‌ایم انفاق می‏‌کنند.

8

جهانی شدن اسلام در حکومت حضرت مهدی[۹]

توبه ۳۳

... أَيْنَ مَا تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعًا ۚ...

9

از امام باقر(ع) روایت شده که روزهای خداوند سه روز است: روزی که قائم بپا خیزد، روز رجعت و روز قیامت. [۱۰]

صف ۹

 

هر کجا که باشید، خداوند همگی شما را [به سوی خود باز] می‌‏آورد

10

بر پایه روایتی از امام صادق(ع)، وقت معلوم در این آیه به وقت قیام قائم آل محمد(ص) تفسیر شده است.[۱۱]

ابراهیم ۵

 

وَلَنَبْلُوَنَّكُم بِشَيْءٍ مِّنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنفُسِ وَالثَّمَرَاتِ...

11

قرآن العظیم به امام زمان تفسیر شده است.[۱۲]

حجر ۳۶-۳۸

 

و قطعاً شما را به چیزی از [قبیلِ‏] ترس و گرسنگی و کاهشی در اموال و جان‌ها و محصولات می‌‏آزماییم...

12

برپایه روایاتی، این آیه مربوط به امام حسین(ع) و ولی دم او حضرت مهدی(ع) است.[۱۳]

حجر ۸۷

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اصْبِرُ‌وا وَصَابِرُ‌وا وَرَ‌ابِطُوا وَاتَّقُوا اللَّـهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ

13

از امام باقر(ع) در معنای در تفسیر آیه نقل شده، هنگامی که امام قائم(ع) قیام کند، دولت باطل برچیده می‌شود.[۱۴]

اسراء ۳۳

 

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، صبر كنيد و ايستادگى ورزيد و مرزها را نگهبانى كنيد و از خدا پروا نماييد، اميد است كه رستگار شويد.

14

از امام صادق(ع) روایت شده که منظور از عبارت «وَمَا خَلْفَهُمْ»، اخبار حضرت مهدی(ع) است.[۱۵]

اسراء ۸۱

وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّ‌سُولَ فَأُولَـٰئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّـهُ عَلَيْهِم مِّنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ ۚ وَحَسُنَ أُولَـٰئِكَ رَ‌فِيقًا

15

بر پایه روایتی از امام باقر(ع) در تفسیر این آیه، خدا از پیامبران بر ربوبیت خود، نبوت پیامبر اسلام و امامت امامان شیعه و نیز به مهدی که به وسیله او برای دینش یاری می‌گیرد، دولتش را به سبب او آشکار می‌سازد و از دشمنانش انتقام می‌گیرد، پیمان گرفت.[۱۶]

طه ۱۱۰

 

كسانى كه از خدا و پيامبر اطاعت كنند، در زمره كسانى خواهند بود كه خدا آنان را گرامى داشته [يعنى‌] با پيامبران و راستان و شهيدان و شايستگانند و آنان چه نيكو همدمانند.

16

در روایتی از امام کاظم(ع)، صراط سوی (راه میانه) حضرت قائم(ع) دانسته شده و هدایت مربوط به کسی است که به طاعت او راه یافته باشد.[۱۷]

طه ۱۱۵

هُوَ الَّذِي أَرْ‌سَلَ رَ‌سُولَهُ بِالْهُدَىٰ وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَ‌هُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِ‌هَ الْمُشْرِ‌كُونَ

17

یوم الدین به روز قائم و یقین به روز ظهور حضرت مهدی تفسیر شده است.[۱۸]

طه ۱۳۵

اوست كسى كه فرستاده خود را با هدايت و آيين درست روانه كرد، تا آن را بر هر چه دين است فائق گرداند، هر چند مشركان را ناخوش آيد.

18

در روایتی امام موسی بن جعفر(ع) نعمت باطنی را به امام غائب تفسیر کرده است.[۱۹]

مدثر ۴۶-۴۷

 

وَذَكِّرْ‌هُم بِأَيَّامِ اللَّـهِ

19

از امام صادق(ع) روایت شده، منظور از نصرت پروردگار، حضرت قائم(ع) است.[۲۰]

لقمان ۲۰

 

و روزهاى خدا را به آنان يادآورى كن

20

در روایتی از امام باقر(ع) در تفسیر آیه منظور از کسی که باطل را نابود می‌سازد امام زمان دانسته شده است.[۲۱]

عنکبوت ۱۰

 

قَالَ رَ‌بِّ فَأَنظِرْ‌نِي إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنظَرِ‌ينَ إِلَىٰ يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ

21

از امام صادق(ع) در ذیل این آیه نقل شده که اصحاب امام زمان(ع) هم، مانند یاران طالوت، امتحان و آزمایش می‌شوند.[۲۲]

انفال ۷-۸

 

گفت: «پروردگارا، پس مرا تا روزى كه برانگيخته خواهند شد مهلت ده.» فرمود: «تو از مهلت‌يافتگانى، تا روز [و] وقت معلوم

22

در روایتی از امام صادق (ع) نقل شده منظور از عصر در این آیه، زمان ظهور و خروج قائم(ع) است.[۲۳]

بقره ۲۴۹

 

وَلَقَدْ آتَيْنَاكَ سَبْعًا مِّنَ الْمَثَانِي وَالْقُرْ‌آنَ الْعَظِيمَ

23

بر پایه روایتی امام صادق(ع) منظور از «دِينُ الْقَيِّمَة» را حضرت قائم دانسته است.[۲۴]

عصر

 

و به راستى، به تو سبع المثانى [سوره فاتحه‌] و قرآن بزرگ را عطا كرديم.

24

در حدیثی از امام صادق (ع)، از عبارت «مَطْلَعِ الْفَجْر» به طلوع فجر حضرت قائم (ع) تعبیر شده‌است.[۲۵]

بینه ۲۵

 

...وَمَن قُتِلَ مَظْلُومًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهِ سُلْطَانًا فَلَا يُسْرِ‌ف فِّي الْقَتْلِ ۖ إِنَّهُ كَانَ مَنصُورً‌ا

25

در برخی از روایات ائمه (ع)، ذیل این آیه از (روز)، به ظهور امام زمان (ع) تفسیر شده‌است.[۲۶]

قدر ۵

 

...و هر كس مظلوم كشته شود، به سرپرست وى قدرتى داده‌ايم، پس [او] نبايد در قتل زياده‌روى كند، زيرا او [از طرف شرع‌] يارى شده است.

26

امام صادق (ع) در روایتی، «روز» را در این آیه به حضرت قائم (ع) تفسیر کردند. [۲۷]

لیل ۲

 

وَقُلْ جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ ۚ إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا

27

امام صادق (ع) فجر را در این آیه به قائم تفسیر کرده است.[۲۸]

شمس ۳

 

و بگو: «حق آمد و باطل نابود شد. آرى، باطل همواره نابودشدنى است

28

از پیامبر نقل شده که منظور از بروج در این آیه امامان هستند که نخستین آنان علی(ع) وآخرینشان مهدی است.[۲۹]

فجر ۱

 

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يُحِيطُونَ بِهِ عِلْمًا

29

در روایتی از امام صادق (ع) این آیه به قیام حضرت قائم تفسیر شده‌است.[۳۰]

بروج ۱

 

آنچه را كه آنان در پيش دارند و آنچه را كه پشت سر گذاشته‌اند مى‌داند و حال آنكه ايشان بدان دانشى ندارند.

30

در روایتی از امام باقر (ع) این آیه اشاره به غیبت امام زمان و ظهورشان دارد.[۳۱]

غاشیه ۱-۴

 

وَلَقَدْ عَهِدْنَا إِلَىٰ آدَمَ مِن قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْمًا

31

از امام صادق (ع) نقل شده که این آیه اشاره به ظهور و قیام امام زمان دارد.[۳۲]

تکویر ۱۵-۱۶

 

و به يقين پيش از اين با آدم پيمان بستيم، و[لى آن را] فراموش كرد و براى او عزمى [استوار] نيافتيم.

32

در روایتی امام کاظم(ع) منظور از این آیه را امام زمان و یارانش دانسته است.[۳۳]

مدثر ۱۰-۸

 

قُلْ كُلٌّ مُّتَرَ‌بِّصٌ فَتَرَ‌بَّصُوا ۖ فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ أَصْحَابُ الصِّرَ‌اطِ السَّوِيِّ وَمَنِ اهْتَدَىٰ

33

امام باقر (ع) در تفسیر این آیه می فرماید؛ منظور از روز موعود، روز خروج وظهور حضرت قائم (ع) است.[۳۴]

جن ۲۴

 

بگو: «همه در انتظارند. پس در انتظار باشيد. زودا كه بدانيد ياران راه راست كيانند و چه كسى راه‌يافته است

34

امام باقر (ع) درباره این آیه می فرماید: منظور از روز جزا، روز ظهور وخروج حضرت قائم (ع) است. [۳۵]

معارج ۴۴

 

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ حَتَّىٰ أَتَانَا الْيَقِينُ

35

در روایاتی از ائمه (ع)، این آیه به ظهور حضرت مهدی (ع) و عدل جهان گستر او تفسیر شده‌است. [۳۶]

معارج ۲۶

و روز جزا را دروغ مى‌شمرديم، تا مرگ ما در رسيد».

36

امام موسی کاظم(ع) درباره عبارت «خداوند نور خود را كامل خواهد گردانيد» نقل شده که یعنی ولایت قائم(ع).[۳۷]

ملک ۳۰

 

وَأَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظَاهِرَ‌ةً وَبَاطِنَةً

37

در روایتی از امام باقر (ع)، زنده کردن زمین به وسیله حضرت مهدی تفسیر شده‌است. [۳۸]

صف ۸

 

و نعمت‌هاى ظاهر و باطن خود را بر شما تمام كرده است

38

هنگام قیام، خداوند شناخت چهره‌ها را به امام زمان عطا می‌کند.[۳۹]

حدید ۱۷

 

وَلَئِن جَاءَ نَصْرٌ‌ مِّن رَّ‌بِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ

39

در روایتی از امام زین العابدین (ع) حق، به قیام امام زمان تفسیر شده‌است.[۴۰]

الرحمن ۴۱

 

و اگر از جانب پروردگارت پيروزى رسد حتماً خواهند گفت: «ما با شما بوديم

40

در حدیثی از امام صادق(ع)، صیحه به نام امام زمان و یوم الخروج به رجعت تفسیر شده‌است.[۴۱]

ذاریات ۲۳

 

وَيُرِ‌يدُ اللَّـهُ أَن يُحِقَّ الْحَقَّ بِكَلِمَاتِهِ وَيَقْطَعَ دَابِرَ‌ الْكَافِرِ‌ينَ لِيُحِقَّ الْحَقَّ وَيُبْطِلَ الْبَاطِلَ وَلَوْ كَرِ‌هَ الْمُجْرِ‌مُونَ

41

در روایتی از امام صادق (ع) مراد آیه اینست: به تأخیر انداختن مجازات منافقین و کفار تا ظهور افراد باایمانی که در صلب آنهاست[۴۲]

ق ۴۱-۴۲

 

و[لى‌] خدا مى‌خواست حق [اسلام‌] را با كلمات خود ثابت و كافران را ريشه‌كن كند. تا حق را ثابت و باطل را نابود گرداند، هر چند بزهكاران خوش نداشته باشند

42

در حدیثی از امام صادق (ع)، روز قیام امام زمان از ایام الله است.[۴۳]

فتح ۲۵

 

إِنَّ اللَّـهَ مُبْتَلِيكُم بِنَهَرٍ فَمَن شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي

43

در تفسیر «ساعةَ بغتةً» در روایتی امام باقر(ع) منظور از ساعت را ظهور و قیام حضرت مهدی دانسته است.[۴۴]

جاثیه ۱۴

 

«خداوند شما را به وسیله رودخانه‌ه‏ایی خواهد آزمود. پس هر کس از آن بنوشد از [پیروان‏] من نیست

44

برپایه روایتی که از امام باقر در تفسیر القمی نقل شده، آیه به انتقام‌گرفتن، امام زمان و یارانش از بنی‌امیه ، تکذیب‌کنندگان و ناصبی‌ها تفسیر شده است.[۴۵]

زخرف ۶۶

 

وَالْعَصْرِ‌ إِنَّ الْإِنسَانَ لَفِي خُسْرٍ‌

45

مَا لَهُ فِي الْآخِرَ‌ةِ مِن نَّصِيبٍ یعنی در دولت حق با حضرت قائم (ع) نصیب و بهره‌ای نخواهد داشت. [۴۶]

شوری ۴۱

 

سوگند به عصر [غلبه حق بر باطل‌]، كه واقعاً انسان دستخوش زيان است

46

در روایتی امام باقر(ع) این آیه را به خروج وظهور حضرت قائم (ع) تفسیر کرده است.[۴۷]

شوری ۲۰

وَذَٰلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ

47

تفسیر «عذاب الخزی» به عذاب دنیوی مخالفان لجوج، قبل از قیام امام زمان (ع).[۴۸]

فصلت ۵۳

 

و دين [ثابت و] پايدار همين است.

48

امام صادق (ع) ثمود را در این آیه به گروهی از شیعه [که همانند ثمود، از روی سرکشی حقائق وحی را تکذیب کردند] و صاعقه را به عقوبت شمشیر هنگام ظهور تفسیر کرده اند.[۴۹]

فصلت ۱۶

سَلَامٌ هِىَ حَتَّىٰ مَطْلَعِ الْفَجْرِ‌

49

از امام صادق (ع) نقل شده که پروردگار زمین، یعنی امام زمین که بعد از ظهورش مردم از نورش بهره می‌برند.[۵۰]

فصلت ۱۷

[آن شب‌] تا دمِ صبح، صلح و سلام است.

50

در روایتی از امام باقر(ع) منظور از «وَلَتَعْلَمُنَّ» هنگام خروج قائم(ع) است. [۵۱]

زمر ۶۹

 

وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّی

51

درباره امامان و از جمله حضرت مهدی و صفات شیعیانشان.[۵۲]

ص ۸۸

 

سوگند به روز چون جلوه‌گرى آغازد

52

در بحارالانوار، روایاتی از پیامبر(ص) و امام باقر(ع) نقل شده که نشان می‌دهد از مصادیق این آیه، خروج سفیانی به هنگام قیام حضرت مهدی(ع) است.[۵۳]

صافات ۸۳

 

وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا

53

از حضرت صادق (ع) روایت شده، روز فتح و پیروزی روزی است که دنیا بر روی حضرت قائم(ع) گشوده می‌شود.[۵۴]

سبا ۵۱

 

سوگند به روز چون [زمين را] روشن گرداند

54

در روایتی از امام صادق (ع) منظور از عذاب اکبر خروج قائم(ع) با شمشیر در آخر الزمان دانسته شده است.[۵۵]

سجده ۲۹

 

وَالْفَجْرِ

55

بر پایه روایتی از امام صادق(ع)، منظور از خوشحالی مومنان در آن روز نسبت به قیام و ظهور حضرت قائم(ع) است.[۵۶]

سجده ۲۱

سوگند به سپيده‌دم

56

از امام باقر(ع) نقل شده: این آیه درباره قائم آل محمد(ص) نازل شده که اسم او از سوی آسمان اعلام خواهد شد.[۵۷]

روم ۴

 

وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الْبُرُوجِ

57

در روایتی از امام صادق (ع) در تفسیر این آیه، « ما كَانُوا يُوعَدُون» به ظهور و قیام امام زمان و « ما كَانُوا يُمَتَّعُون» به بنی‌امیه تفسیر شده‌است.[۵۸]

شعراء ۴

 

سوگند به آسمان آكنده از برج

58

در روایتی از امام علی(ع)، « يَهْدِي اللَّـهُ لِنُورِ‌هِ مَن يَشَاء» به حضرت مهدی (ع) تفسیر شده‌است.[۵۹]

شعراء ۲۰۵-۲۰۷

هَلْ أَتَاک حَدِیثُ الْغَاشِیةِ وُجُوهٌ یوْمَئِذٍ خَاشِعَةٌ عَامِلَةٌ نَّاصِبَةٌ تَصْلَیٰ نَارًا حَامِیةً

59

در بعضی از روایات، این آیه‌ به حضرت مهدی (ع) و یارانش تفسیر شده‌است.[۶۰]

نور ۳۵

 

آیا خبر «غاشیه» به تو رسیده است؟ در آن روز، چهره‌هایی زبونند، که تلاش کرده، رنج [بیهوده‌] برده‌اند. [ناچار] در آتشی سوزان درآیند.

60

در روایتی از امام صادق (ع) غیب به حضرت قائم تفسیر شده‌است.[۶۱]

حج ۴۱

 

فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ الْجَوَارِ‌ الْكُنَّسِ

61

در روایتی از امام صادق (ع) درباره تفسیر آیه، به ظهور مردی از آل محمد (ص) به همراه سیصد و سیزده تن و خسف بیدا اشاره شده‌است.[۶۲]

یونس ۲۰

 

نه، نه! سوگند به اختران گردان، [كز ديده‌] نهان شوند و از نو آيند

62

در روایات ائمه (ع) منظور از امرالله، به ظهور امام زمان (ع) اشاره دارد. [۶۳]

نحل ۴۵

 

فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ‌ عَلَى الْكَافِرِ‌ينَ غَيْرُ‌ يَسِيرٍ‌

63

در روایتی از علی(ع)، مومنان در دوره غیبت زندگی سختی دارند تا اینکه با نصرت الهی (ظهور امام زمان)، در کارشان گشایش می‌افتد.[۶۴]

نحل ۱

آن روز [چه‌] روز ناگوارى است! بر كافران آسان نيست.

64

در تفسیر آیه فایده امام غائب به خورشید پشت ابر تشبیه شده‌ است که مردم از نور خورشید سود می‌برند هر چند که ابری آن را بپوشاند. [۶۵]

یوسف ۱۱۰

 

حَتَّىٰ إِذَا رَ‌أَوْا مَا يُوعَدُونَ فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ أَضْعَفُ نَاصِرً‌ا وَأَقَلُّ عَدَدًا

65

در روایتی از امام صادق (ع)، این آیه به ظهور امام زمان و بواسطه آن هدایت همگان به سوی کلمه توحید اشاره دارد. [۶۶]

نساء ۵۹

 

[باش‌] تا آنچه را وعده داده مى‌شوند ببينند، آنگاه دريابند كه ياور چه كسى ضعيف‌تر و كدام يك شماره‌اش كمتر است.

66

امام صادق(ع) منظور از یوم در «یوم یأتی بعض آیات ربک» را روز ظهور حضرت قائم دانسته است.[۶۷]

آل عمران ۸۳

 

خَاشِعَةً أَبْصَارُ‌هُمْ تَرْ‌هَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۚ ذَٰلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَانُوا يُوعَدُونَ

67

در روایتی از امام صادق (ع)، برخی از مومنین قوم موسی (ع)، جزو یاران و یاوران حضرت مهدی (ع) خواهند بود. [۶۸]

انعام ۱۵۸

 

ديدگانشان فرو افتاده، [غبار] مذلّت آنان را فرو گرفته است. اين است همان روزى كه به ايشان وعده داده مى‌شد.

68

امام صادق(ع) قُوَّة را به نیروی قائم(ع) و رکن شدید را به یاران و اصحاب امام زمان تفسیر کرده است.[۶۹]

اعراف ۱۵۹

 

وَالَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ

69

امام صادق (ع) این آیه را درباره حضرت قائم (ع) می‌داند چون که خروج کند، برای امام حسین(ع) خونخواهی نماید.[۷۰]

هود ۸۰

 

و كسانى كه روز جزا را باور دارند.

70

از امام صادق(ع) نقل شده منظور از مهلت به کافران این است که تا زمان خروج و ظهور امام زمان، به آنان مهلت داده می‌شود.[۷۱]

حج ۳۹

 

قُلْ أَرَ‌أَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ مَاؤُكُمْ غَوْرً‌ا فَمَن يَأْتِيكُم بِمَاءٍ مَّعِينٍ

71

در بعضی از روایات. آیه مورد بحث، به قیام حضرت مهدی (ع) تفسیر شده‌است و منظور از مضطر هم به امام زمان تفسیر شده‌است.[۷۲]

طارق ۱۵-۱۷

 

بگو: «به من خبر دهيد، اگر آب [آشاميدنى‌] شما [به زمين‌] فرو رود، چه كسى آب روان برايتان خواهد آورد؟»

72

پانویس

  1.  
  • استرآبادی، تأویل الآیات الظاهره، ۱۴۰۹ق، ص۳۲۷.
  •  
  • طوسی، الغیبه، ۱۴۱۱ق، ص۱۸۴.
  •  
  • طوسی، التبیان، دار احیاء التراث العربی، ج۷، ص۴۵۷.
  •  
  • صدوق، کمال الدین، ۱۳۹۵ق، ج۱، ص۱۸.
  •  
  • کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۸، ۳۱۳.
  •  
  • مجلسی، بحار الانوار، ۱۴۰۳ق، ج۵۲، ص۲۲۹.
  •  
  • نعمانی، الغیبه، ۱۳۹۷ق، ص۱۹۹.
  •  
  • قمی، تفسیر القمی، ۱۴۰۴ق، ج۱، ص۱۴۲-۱۴۳.
  •  
  • فیض کاشانی، تفسیر الصافی، ۱۴۱۵ق، ج۲، ص۳۳۸.
  •  
  • بحرانی، البرهان، ۱۳۷۴ش، ج۳، ص۲۸۶.
  •  
  • عیاشی، تفسیر العیاشی، ۱۳۸۰ق، ج۲، ص۲۴۲.
  •  
  • عیاشی، تفسیر العیاشی، ۱۳۸۰ق، ج۲، ص۲۵۰.
  •  
  • ابن قولویه، کامل الزیارات، ۱۳۵۶ش، ص۶۳.
  •  
  • کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۸، ص۲۸۷.
  •  
  • قمی، تفسیر القمی، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۶۵.
  •  
  • صفار قمی، بصائر الدرجات، ۱۴۰۴ق، ج۱، ص۷۰.
  •  
  • استرآبادی، تأویل الآیات الظاهره، ۱۴۰۹ق، ص۳۱۷.
  •  
  • کوفی، تفسیر فرات الکوفی، ۱۴۱۰ق، ص۶۵۸.
  •  
  • صدوق، کمال الدین، ۱۳۹۵ق، ج۲، ص۳۶۸.
  •  
  • قمی، تفسیر القمی، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۱۴۹.
  •  
  • عیاشی، تفسیر العیاشی، ۱۳۸۰ق، ج۲، ص۵۰.
  •  
  • نعمانی، الغیبه، ۱۳۹۷ق، ص۳۱۶.
  •  
  • صدوق، کمال الدین، ۱۳۹۵ق، ج۲، ص۶۵۶.
  •  
  • استرآبادی، تأویل آیات الظاهره، ۱۴۰۹ق، ص۸۰۱.
  •  
  • استرآبادی، تأویل آیات الظاهره، ۱۴۰۹ق، ص۷۹۴.
  •  
  • قمی، تفسیر القمی، ج۲، ص۴۲۵.
  •  
  • استرآبادی، تأویل آیات الظاهره، ۱۴۰۹ق، ص۷۷۸.
  •  
  • استرآبادی، تأویل آیات الظاهره، ۱۴۰۹ق، ص۷۷۸.
  •  
  • مفید، الاختصاص، ۱۴۱۳ق، ص۲۲۴.
  •  
  • کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۸، ص۵۰.
  •  
  • کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۱، ص۳۴۱.
  •  
  • کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۱، ص۳۴۳.
  •  
  • کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۱، ص۳۴۳.
  •  
  • استرآبادی، تأویل الآیات الظاهره، ۱۴۰۹ق، ص۷۰۱.
  •  
  • کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۸، ص۲۸۷.
  •  
  • عروسی حویزی، نور الثقلین، ۱۴۱۵ق، ج۵، ص۳۸۷.
  •  
  • کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۱، ص۴۳۲.
  •  
  • عروسی حویزی، تفسیر نور الثقلین، ۱۴۱۵ق، ج۵، ص۲۴۲.
  •  
  • صفار قمی، بصائر الدرجات، ۱۴۰۴ق، ج۱، ص۳۵۶.
  •  
  • استرآبادی، تأویل الآیات الظاهره، ۱۴۰۹ق، ص۵۹۶.
  •  
  • قمی، تفسیر القمی، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۳۲۷.
  •  
  • عروسی حویزی، تفسیر نور الثقلین، ۱۴۱۵ق، ج۵، ص۷۰.
  •  
  • استرآبادی، تأویل الآیات الظاهره، ۱۴۰۹ق، ص۵۵۸-۵۵۹
  •  
  • استرآبادی، تأویل الآیات الظاهره، ۱۴۰۹ق، ص۵۵۲.
  •  
  • قمی، تفسیر القمی، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۲۷۸.
  •  
  • کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۱، ص۴۳۶.
  •  
  • نعمانی، الغیبه، ۱۳۹۷ق، ص۲۶۹.
  •  
  • نعمانی، الغیبه، ۱۳۹۷ق، ص۲۶۹.
  •  
  • استرآبادی، تأویل الآیات الظاهره، ۱۴۰۹ق، ص۷۷۷.
  •  
  • فیض کاشانی، تفسیر الصافی، ۱۴۱۵ق، ج۴، ص۳۳۱.
  •  
  • کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۸، ص۲۸۷.
  •  
  • استرآبادی، تأویل الآیات الظاهره، ۱۴۰۹ق، ص۴۸۶.
  •  
  • عیاشی، تفسیر العیاشی، ۱۳۸۰ق، ج۲، ص۵۷.
  •  
  • استرآبادی، تأویل الآیات الظاهره، ۱۴۰۹ق، ص۴۳۸.
  •  
  • بحرانی، البرهان، ۱۳۷۴ش، ج۴، ص۴۰۱.
  •  
  • طبری، دلائل الامامه، ۱۴۱۳ق، ص۴۶۴-۴۶۵.
  •  
  • استرآبادی، تأویل الآیات الظاهره، ۱۴۰۹ق، ص۳۸۳-۳۸۴.
  •  
  • یزدی حائری، الزام الناصب، ۱۴۲۲ق، ج۱، ص۷۹.
  •  
  • بحرانی، المحجة فیما نزل فی القائم الحجه (ع)، ۱۴۲۷ق، ص۱۵۹.
  •  
  • قمی، تفسیر القمی، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۸۷.
  •  
  • صدوق، کمال الدین، ۱۳۹۵ق، ج۱، ص۱۸.
  •  
  • عیاشی، تفسیر العیاشی، ۱۳۸۰ق، ج۱، ص۶۵-۶۶.
  •  
  • نعمانی، الغیبه، ۱۳۹۷ق، ص۱۹۸.
  •  
  • طبری، دلائل الامامه، ۱۴۱۳ق، ص۴۷۱.
  •  
  • خزاز قمی، کفایه الاثر، ۱۴۰۱ق، ص۵۴-۵۵.
  •  
  • عیاشی، تفسیر العیاشی، ۱۳۸۰ق، ج۱، ص۱۳.
  •  
  • صدوق، کمال الدین، ۱۳۹۵ق، ج۲، ص۳۵۷.
  •  
  • عیاشی، تفسیر العیاشی، ۱۳۸۰ق، ج۲، ص۳۲.
  •  
  • عیاشی، تفسیر العیاشی، ۱۳۸۰ق، ج۲، ص۱۵۷.
  •  
  • حایری یزدی، الزام الناصب، ۱۴۲۲ق، ج۲، ص۲۷۷.
  •  
  • قمی، تفسیر القمی، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۴۱۶.
  •  
  1. عروسی حویزی، تفسیر نور الثقلین، ۱۴۱۵ق، ج۴، ص۹۴.
 

منابع

  • ابن قولویه، جعفر بن محمد، کامل الزیارات، تصحیح عبدالحسین امینی، نجف، دار المرتضویه، ۱۳۵۶ش.
  • استرآبادی، علی، تأویل الآیات الظاهره فی فضائل العترة الطاهره، تصحیح حسین ولی، قم، مؤسسه النشر الاسلامی، ۱۴۰۹ق.
  • بحرانی، سید هاشم بن سلیمان، البرهان فی تفسیر القرآن، قم، مؤسسه بعثه، ۱۳۷۴ش.
  • بحرانی، سید هاشم، المحجة فیما نزل فی القائم الحجه، تحقیق طالب زکی، قم، دار الموده، ۱۴۲۷ق.
  • خزاز رازی، علی بن محمد، کفایة الاثر فی النص علی الائمة الاثنی عشر، تصحیح عبداللطبف کوهمری، بیدار، قم، ۱۴۰۱ق.
  • صدوق، محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمه، تصحیح علی اکبر غفاری، تهران، اسلامیه، ۱۳۹۵ق.
  • صفار، محمد بن حسن، بصائر الدرجات فی فضائل آل محمد، تصحیح محسن بن عباسعلی کوچه باغی، قم، مکتبة آیة الله المرعشی النجفی، ۱۴۰۴ق.
  • طبری، محمد بن جریر، دلائل الامامه، تصحیح قسم الدراسات الاسلامیه مؤسسه البعثه، قم، بعثت، ۱۴۱۳ق.
  • طوسی، محمد بن حسن، التبیان فی تفسیر القرآن، تحقیق احمد قصیر عاملی، بیروت، دار احیاء التراث العربی، بی‌تا.
  • طوسی، محمد بن حسن، الغیبه للحجه، تصحیح عبادالله تهرانی و علی احمد ناصح، قم، دار المعارف الاسلامیه، ۱۴۱۱ق.
  • عروسی حویزی، عبدعلی بن جمعه، تفسیر نور الثقلین، تحقیق سید هاشم رسولی محلاتی، قم، انتشارات اسماعیلیان، ۱۴۱۵ق.‏
  • عیاشی، محمد بن مسعود، تفسیر العیاشی، تصحیح سید هاشم رسولی محلاتی، تهران، المطبعة العلمیه، ۱۳۸۰ق.
  • فیض کاشانی، محمدمحسن بن شاه مرتضی، تفسیر الصافی، تصحیح حسین اعلمی، تهران، مکتبة الصدر، ۱۴۱۵ق.
  • قمی، علی بن ابراهیم، تفسیر القمی، تصحیح طیب موسوی جزایری، قم، دار الکتاب، ۱۴۰۴ق.
  • کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تصحیح علی‌اکبر غفاری و محمد آخوندی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۴۰۷ق.
  • کوفی، فرات بن ابراهیم، تفسیر فرات الکوفی، تصحیح کاظم محمد، تهران، مؤسسه الطبع و النشر فی وزارة الارشاد الاسلامی، ۱۴۱۰ق.
  • مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۴۰۳ق.
  • مفید، محمد بن محمد، الاختصاص، تصحیح علی‌اکبر غفاری و محمود محرمی زرندی، قم، المؤتمر العالمی لالفیه الشیخ المفید، ۱۴۱۳ق.
  • نعمانی، محمد بن ابراهیم، الغیبه للنعمانی، تصحیح علی اکبر غفاری،‌ تهران، نشر صدوق‌، ۱۳۹۷ق.
  • یزدی حایری، علی، الزام الناصب فی اثبات الحجه الغائب، تصحیح عاشور علی، بیروت، موسسه الاعلمی، ۱۴۲۲ق.

پیوند به بیرون

       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       

 


نویسنده : کپی مطالب سایت ویکی شیعه

منبع : ویکی شیعه - دانشنامه مجازی مکتب اهل بیت