سایت در حال به روز رسانی می باشد. منتظر دیدارهای آتی شما از سایت سردار شهید حسین صیادیان هستیم. ::: حضرت آیت الله خامنه ای (مد ظله العالی) : «اساسی ترین و خاموش ترین جهادها، جهاد در کردستان، سرزمین غریبان است». ::: شهيد دستغيب در ارتباط با جنگ كردستان فرمودند: «هيچ عبادتي بالاتر از خدمت در كردستان نيست». ::: معاون امور راهبردی و اشراف ستاد کل نیروهای مسلح گفت: کردستان سرزمین مجاهدت های خاموش، یک شجره طیبه‌ غرس شده‌ای است که روز به روز بالنده تر می شود. ::: مقام معظم رهبری (ره) فرمودند: کردستان سرزمین فداکاری های بزرگ است؛ سرزمین هنر و فرهنگ است؛ سرزمین صفا و وفاداری است؛ سرزمین مردمِ وفاداری است که در حساس ترین سال های عمر این نظام و این کشور با مردانگی خود و با رشادت خود، توطئه‌های بزرگی را خنثی کردند. سرزمین مردم با رشادت و با رشد عقلی و آگاهی است که توطئه‌ دشمن را در لحظات حساس تشخیص دادند و با فداکاری خود فتنه‌ بزرگی را خاموش کردند، پیش از آنکه آن فتنه بتواند به هدف های شوم خود برسد. این از یاد ملت ایران نخواهد رفت. کردستان در تاریخ انقلاب اسلامی، نشان افتخاری را با خود حمل می کند که در کمتر استانی نظیر آن را می شود دید.

حزب دموکرات

گروه های ضد انقلاب

تعداد بازدید : 445

تاریخ ثبت : يک شنبه 26 مهر 1394


 

 حزب دموکرات 


هسته اصلی و اولیه این حزب در سال 1319 با نام جمعیت رستاخیز کُرد (کومله . ژ . ک 1) به صورت مخفی در شهر مهاباد 2 شکل گرفت. با شروع جنگ جهانی دوم و ورود قوای شوروی (تحت عنوان متفقین) به خاک ایران ساختار رسمی و علنی پیدا کرد.


در مدت تسلط قوای روس بر مناطق آذربایجان و کردستان ایران، ژنرال های این کشور همواره در صدد بودند تا با الحاق جمعیت این مناطق به آذربایجان شوروی، ضمن گسترش خاک خود، سیاست قدیمی تزارهای روس را برای دستیابی به آبهای گرم خلیج فارس علنی سازد (اگر این الحاق انجام می شد قلمرو اتحاد جماهیر شوروی تا جنوب غربی ایران گسترش می یافت) . به همین منظور نمایندگان این کشور ظرف مدت چهار سال دو بار به صورت رسمی از قاضی محمد 3 و دیگر سرشناسان کردستان جهت بازدید از آذربایجان شوروی، دعوت به عمل آوردند. در سفر دوم او به آذربایجان بر سر ایجاد خود مختاری در مهاباد با وی به توافق رسیدند. قاضی پس از بازگشت از شوروی کادر رهبری کومله . ژ .ک را در این خصوص مجاب نمود و زمینه تأسیس حزب دموکرات را فراهم آورد.


در سال1324حزب دموکرات با قول حمایت و پشتیبانی سیاسی، نظامی، اقتصادی و آموزشی شوروی و رضایت شفاهی قوام السلطنه (نخست وزیر وقت ایران) که با فشار نمایندگان توده ای در مجلس شورای ملی همراه بود در شهر مهاباد اعلام موجودیت نمود. در آن زمان قاضی محمد اساسنامه و برنامه حزب را به این شرح ارائه داد :


-    مردم کرد در داخل ایران در اداره امور محلی خود آزاد و مختار باشند و در حدود دولت ایران خود مختاریت کُرد را به دست گیرد.
-    با زبان کُردی خود بتوانند تحصیل کنند و این زبان به رسمیت شناخته شود.
-    انجمن ولایتی کردستان طبق قانون اسامی به فوریت انتخاب شده، در تمام کارهای اجتماعی و دولتی نظارت و سر کشی کند.
-    مأمورین دولت منطقه قطعاً باید از اهل محل باشند .
-    تمام عایدات و درآمد منطقه لازم است در خود منطقه صرف شود.
-    به خصوص حزب دموکرات کردستان سعی خواهد کرد ما بین مردم آذربایجان و اقوامی که که در این استان زندگی می کنند (آشوری، ارمنی و...) وحدت و برادری کامل برقرار گردد.
-    حزب دموکرات کردستان به واسطه استفاده از منابع طبیعی سرشار کردستان و ترقی امور کشاورزی، بازرگانی و توسعه امور فرهنگی و بهداشتی برای رفاه حال اقتصادی و معنوی مردم کُرد مبارزه خواهد کرد 4 .


هنوز یک سال از اعلام این جمهوری نگذشته بود که قوام السلطنه طی مسافرتی به شوروی و دادن قول امتیاز نفت شمال به آن کشور، نظر دولتمردان روس را جهت حمایت از دولت وقت ایران و برچیدن غائله ای که خود عامل بر پا شدنش در مهاباد بود جلب نمود. بنابراین دولت شوروی با ارسال پیامی  به قاضی محمد ، عدم حمایت خود را از جمهوری خود مختار آنان اعلام نمود و علت آن را جنگ با آلمان ها و در خطر افتادن صلح جهانی عنوان کرد. شوروی در پیام خود پیشنهاد پناهنده شدن قاضی محمد و یارانش به این کشور را عنوان نموده بود که قاضی آن را نپذیرفت.


با خروج حزب از چتر حمایت شوروی ، ارتش شاه جهت سرکوبی جدایی طلبان کُرد به کردستان گسیل شد. به دنبال آن قاضی محمد و عده ای از سران حزب که به خیال مذاکره به استقبال ارتش رفته بودند 5 دستگیر و در دهم فروردین ماه 1326 در میدان مهاباد به دار آویخته شدند 6. با دستگیری و اعدام قاضی محمد عده ای از اعضا حزب متواری و گروهی دیگر با اعلام عفو عمومی از طرف رژیم خود را تسلیم کردند.


به دنبال این قضایا دیگر فعالیت چشمگیری از اعضا باقی مانده در حزب دیده نشد 7 تا سال 1328 که عده ای از اعضا تحت عنوان کمیته حزب توده کردستان، فعالیت خود را از سر گرفتند .
این جنبش نیز در سال های 1333 و 1334 با شناسایی اعضای حزب توده و دستگیری عده ای از آنان با شکست روبه رو شد.


متلاشی شدن حزب توده، موجب دستگیری عده ای از اعضای کمیته کردستان گردید. همین امر موجب شد که سایر اعضای کمیته که گردانندگان حزب توده را خیانتکار و باعث شکست این حزب می دانستند طی بیانیه ای مستقل با نام حزب دموکرات کردستان ، اعلام موجودیت نمودند و با اعضایی همچون عبدالله اسحاقی، عبدالرحمن قاسملو، رحمت الله شریعتی، عزیز یوسفی، دکتر علی مولوی و غنی بلوریان فعالیت خود را با چاپ روزنامه کردستان (ارگان کمیته مرکزی) و پخش اعلامیه با کمک های مالی حزب توده و رژیم عراق آغاز کردند. حادثه مهم حزب در این دوره از فعالیت، اختلاف بین عبد الرحمن قاسملو و عبد الله اسحاقی بر سر مسایل ایدئولوژیکی و ترسیم خط راهبری حزب در آینده بود. در این اختلاف قاسملو با توجه به سابقه بدش ، به اتهام همکاری با ساواک و دزدی از حزب اخراج شد. 


 دومین کنگره حزب در سال1343 در خاک عراق برگزار گردید. در این کنگره احمد توفیق به  دبیر کلی آن انتخاب شد و پیشنهاد اخراج رسمی قاسملو را به علت خیانت به جنبش های خلق کُرد ارائه داد. این پیشنهاد مورد موافقت قرار گرفت و قاسملو از عراق اخراج و در پایتخت چکسلواکی (پراک) مشغول تدریس شد.


پس از آن، حرکت حزب که بیشتر بر اساس خط مشی ناسیونالیستی بود ادامه پیدا کرد تا با توطئه رژیم بعث عراق و قاسملو، احمد توفیق  سر به نیست گردید و عده ای از اعضای حزب (سلیمان معینی و ملا آواره) با اعتقاد ناسیونالیست افراطی در درگیری مسلحانه با رژیم پهلوی کشته شدند.


کنگره  سوم  حزب در یکی از ساختمان های مجلل عراق در سال1352 برگزار شد و قاسملو به دبیر کلی آن انتخاب گردید . اساس نامه حزب با خط مشی جدید تدوین شد و جدایی دین از سیاست به عنوان یک اصل آن و چاپ روزنامه کردستان به عنوان ارگان کمیته مرکزی به صورت ماهنامه مورد تصویب گرفت. حزب در بغداد دفتری ایجاد کرد و تا پیروزی انقلاب به فعالیت های خود ادامه داد 8 . چند ماه از پیروزی انقلاب ، حزب دموکرات با تکیه بر سابقه تاریخی خود و دست گذاشتن روی حساسیت ها و محرومیت های مردم ، فعالیت های خود را با دو هدف عمده در منطقه آغاز کرد؛ اول بسیج مردم برای شرکت هرچه فعال تر در جریان انقلاب و مبارزه با شاه و دوم سازماندهی اعضا و کادرهای حزب  9 آغاز کرد.


پس از پیروزی انقلاب زمانی که به واسطه استقرار نظام مردمی جمهوری اسلامی، جوی آزاد بر کشور به خصوص کردستان حکم فرما شد حزب دموکرات با برگزاری تظاهرات و سخنرانی های پر هیجان در نقاط مختلف کردستان، موفقیت خود و به خصوص شخص قاسملو را در منطقه تثبیت نمود. حزب با حمله به پادگان ها از جمله پادگان مهاباد و غارت اسلحه و مهمات آنها، خود را از نظر تسلیحاتی تأمین کرد و با اجرای یک مانور سیاسی- نظامی در 15 اسفند 1357 در استادیوم ورزشی مهاباد به عنوان مهم ترین نقش آفرین صحنه کردستان وارد مبارزه نظامی با جمهوری اسلامی شد. واقعه خونین سنندج و تحریم رفراندوم قانون اساسی در فروردین ماه ، جنگ نقده در اردیبهشت ماه و درگیری های مسلحانه بانه در مرداد ماه از فعالیت های سیاسی و نظامی حزب در سال 1358 بر ضد جمهوری اسلامی بود. به سبب همین تعرضات و دشمن خویی ها حزب از سوی حضرت امام خمینی (ره) حزب شیطان نام گرفت و منحل اعلام شد. پس از آن با سلسله عملیات پاکسازی و آزادسازی منطقه (معروف به نبرد اول) توسط نیروهای جمهوری اسلامی بسیاری از شهرها و روستاها  در غرب و شمال غرب کشور از لوث وجود ضد انقلابیون پاک شد و آنان تا مرز عراق به عقب رانده شدند .

در این مقطع حزب با از دست دادن پایگاه ها و نیروهای خود، قدرتش را از دست داد و کاملاً ضعیف شد و می رفت تا با دستور صریح حضرت امام (ره) و همت والای رزمندگان اسلام نابود گردد که با مذاکرات بین نمایندگان دولت موقت (هیئت حسن نیت) با احزاب و گروهای سیاسی منطقه دوباره جان تازه ای گرفت و چند ماهی که مذاکرات ادامه داشت، نیروهای خود را در شهرها و روستاهای پاکسازی شده ومناطق سوق الجیشی مستقرنمود و به گسترش سازماندهی آنها پرداخت . با شکست مذاکرات دوباره فعالیت های خود را بر ضد جمهوری اسلامی (درگیری، ترور ، حمله به شهرها) آغاز کرد.


در سال1359با بروز اختلافات درون گروهی، حزب انشعاب نموده و از این انشعاب غنی بلوریان تشکلی با نام حزب دموکرات پیروان کنگره چهارم با هدف افشاگری از حزب دموکرات تأسیس کرد. این گروه علت انشعاب خود را دوری حزب از مسیر اصلی حرکت و در بیراهه افتادند عنوان نمود  10 


بعد از آن، قاسملو قدرت مطلق حزب را در دست گرفت و با سیاست نزدیکی به منافقین (که در کنگره پنجم در آذرماه سال1360تصویب شد) به عضویت شورای ملی مقاومت در پاریس در آمد 11 .  درهمین کنگره بود که شعار سرنگونی جمهوری اسلامی به عنوان یک شعار اساسی از سوی حزب تصویب گردید. به تبع آن درگیری های حزب با جمهوری اسلامی هر روز شدت بیشتری یافت اما به حول و قوه الهی، همت والای مدافعان انقلاب و برکت خون شهدا، منطقه به حدی برای حزب دموکرات و سایرگروه ها ناامن گردید که حزب نتوانست کنگره ششم خود را در خاک ایران برگزارکند.

کنگره ی ششم در تاریخ 2/11/1362 در خاک عراق برگزارشد. در این کنگره، تبدیل مشی حزب به سوسیال- دموکرات و ایجاد تغییرات کلی درشیوه  جنگ با جمهوری اسلامی مورد تصویب قرارگرفت. پس از این کنگره حزب به جای جنگ جبهه ای در مقابله با نظام، شیوه جنگ پارتیزانی را در پیش گرفت. کنگره هفتم حزب در آذر ماه 1364 با دبیر کلی قاسملو برگزار شد . از مصوبات آن می توان به موارد زیر اشاره کرد:


- تصویب شعر سرنگونی جمهوری اسلامی ؛ 
- بیرون آمدن حزب از شورا مقاومت ملی ؛
- جنگ با کومله تا وادار کردن آن در به رسمیت شناختن حزب به عنوان یک حزب انقلاب ؛
- کنترل تردد تمامی گرو های ایرانی توسط حزب؛
- داشتن روابط دوستانه و خاص با تمام امپریالیست های دولتی در خارج از کشور ؛
- تعیین روسیه به عنوان اردوگاه سوسیالیست ؛
- روابط مستقیم با تمام سازمان های مترقی و پیشرفته جهان؛
- تأیید تشکیل کنگره جبه متحد ضد امپریالیستی  و گروههای سیاسی ؛
- در خواست تهیه و ارائه برنامه هایی برای زنان که تشکیل دهنده نیمی از جمعیت جامعه می باشند؛
- درخواست برنامه ریزی در خصوص جذب هرچه بیشتر جوانان به صفوف حزب ؛
- تصویب گسترش کادرهای تبلیغاتی توسط رادیو ؛
- تأیید سیاست خارجی حزب و تأکید بر هرچه بیشتر و بهتر شدن آن 
از سال 1364 به بعد فعالیت های حزب در منطقه رو به افول نهاد و دیگر حرکت چشم گیری از آن مشاهده نشد. 

 

************************

1 - کومله در این جا یک کلمه کُردی است که در زبان فارسی به جمعیت معنا می شود و ارتباطی با گروهک کومله ندارد.
2 - شهر مهاباد در آن زمان یکی از سیاسی ترین شهرهای مناطق کُردنشین ایران محسوب می شد.

3 - قاضی محمد پسر قاضی علی (قاضی شهر مهاباد) یکی از خوانین و رؤسای بزرگ کردستان بود که به هنگام اشغال منطقه توسط قوای روس به طور فعال وارد میدان شد، دست به رتق و فتق امور زد؛ عده ای از مردم را بسیج نمود تا از شهر محافظت نمایند، پاره ای از ادارات را فعال کرد تا ارزاق و امور معیشتی مردم سامان یابد به طوری که ظرف مدت کوتاهی او به یک چهره سیاسی - اجتماعی  در منطقه شمال کردستان مبدل شد و مرد شماره یک شهر گردید.

4 - برگرفته از کتاب کردستان و علل تداوم بحران آن پس از انقلاب اسلامی نوشته حمید رضا جلالی پور-ص 52 تا 55
5 - قاضی محمد وقتی که سقوط حکومت خود خوانده پیشه وری در آذربایجان و نیز ملحق شدن برخی از ایلات را به ارتش دید خود را تسلیم نیروها دولتی کرد. (محمد قصری ،تقسیمات کشوری، تعامل قومیت ها و امنیت ملی در مورد غرب و شمال غرب ،ص 148)
6 - از افراد دیگری که همراه با قاضی به دار آویخته شدند می توان به صدر قاضی (برادر قاضی محمد) و محمد حسین سیف قاضی (پسر عموی قاضی) اشاره کرد.
7 - در این زمان حزب به فعالیت های زیر زمینی روی آورد، ضمن آنکه با گذشت زمان تحت تأثیر حزب دموکرات عراق به راست گرایش پیدا کرد. (مجتبی مقصودی، تحولات قومی در ایران ؛ علل و زمینه ها،305)

8 - ضمن اینکه تلاش برای خارج شدن از زیر نفوذ حزب دموکرات کردستان عراق نیز در این کنگره عملی شد.
9 - چرا که در طول حاکمیت محمد رضا پهلوی و فعالیت گسترده ساواک و ضد اطلاعات رژیم ، ارتباط  تشکیلاتی اعضای حزب دموکرات در داخل ایران فوق العاده ضعیف و به صورت خانوادگی ،فردی و غیر تشکیلات در آمده بود. (مجتبی مقصودی،تحولات قومی در ایران ؛علل و زمینه ها،ص 306)

10 - کنگره چهارم حزب دموکرات در اوایل اسفند ماه 1358 در شهرمهاباد در حالی بر گزار شد که مهم ترین موضوع کنگره یعنی اتخاذ سیاست نرمش ، مدارا و مذاکره با دولت جمهوری اسلامی و یا ادامه جنگ، دستاویز انشعاب در درون حزب گردید و موجب شد هفت تن از اعضای کمیته مرکزی به نام های غنی بلوریان، محمد امین شیخ الاسلامی (شاعر کُرد معروف به هیمن )، احمد عزیزی، فاروق کیخسروی، نوید معینی، فوزیه قاضی و رحیم سیف قاضی از حزب دموکرات جدا شوند. به جز هیمن که از جریانات سیاسی به کلی کناره گرفت، بقیه به عنوان پیروان کنگره  چهارم مستقیماً به حزب توده پیوستند. متعاقب همین جریان ، انشعاب دیگری درحزب صورت گرفت که در نتیجه آن سه تن از رهبران حزب به نام های رحمان کریمی، صنار مامندی و جهانگیراسماعیل زاده از آن جدا شده و همبستگی خود را با طرفداران کنگره چهارم اعلام داشتند؛ اما بنا به دلایلی نامعلوم پس از کشته شدن رحمان کریمی، جهانگیراسماعیل زاده به سلطنت طلبان و صنار مامندی دوباره به حزب دموکرات پیوست. (مجتبی مقصودی، تحولات قومی در ایران؛ علل وزمینه، ص360)

11 - اگرچه حزب دموکرت کردستان سه سال بعد، ازعضویت شورای ملی مقاومت خارج شد اما این روابط قطع نگردید و در گزارش کمیته مرکزی حزب به کنگره هفتم در آذر سال 1364 با اشاره به تصمیم عجولانه برای ورود به شورا و عدم آشنایی کافی نسبت به سازمان مجاهدین بر آمادگی خود برای ادامه همکاری با این سازمان تصریح شد. (مجتبی مقصودی، همان ، ص 307)

 

منبع :

مجاهدت های خاموش - ضد انقلاب و اشرار (فعالیت های ضد انقلاب) / نویسندگان : دکتر مصطفی ایزدی - جواد استکی - مسعود یاران / انتشارات : دانشگاه امام حسین (ع)

 
 

 


نویسنده : سایت شهید صیادیان

منبع : کتاب مجاهدت های خاموش - ضد انقلاب و اشرار